Collection Lambert in Avignon

Les chefs d'œuvre de la donation Yvon Lambert (1re partie)
5 Rue Violette, 84 000 Avignon
07.07 > 11.11 2012

Op een stikhete namiddag in Avignon ben ik - ondanks mijn hoofdpijn en een miserabel gevoel - toch binnen gelopen in Le musée d'art contemporain. Gelukkig maar, want ik had het mezelf verweten moest ik het niet gedaan hebben. Na een erg interessante en mooie diashow met foto's van Nan Goldin - en goede muziek erbij - voelde ik me een stuk beter.

Het gebouw waarin deze topwerken worden tentoongesteld is typisch Frans: zo'n geelbruine steen en grote vensters. Gezellig en ruim. Het museum is prachtig gerenoveerd en de kunstwerken krijgen er de plaats die ze verdienen. De ophanging was om een puntje aan te zuigen en de route duidelijk maar niet dwingend. Zo moet het zijn.

Roni Horn, Portrait of an Image (Isabelle Huppert)

Roni Horn, Portrait of an Image (Isabelle Huppert)

We kwamen binnen en op de balie stond een enorme ruiker rozen. In de trappenhal staat het werk Amber Tower. Een paal met bewegende tekst van Jenny Holzer. Ze weet me steeds te plezieren met haar truisms of uitspraken. Altijd hetzelfde, dat wel, maar ook altijd even goed. Hier enkele van haar beklijvende zinnen: 'Money creates taste' en 'Protect me from what I want'. Maatschappijkritisch en vaak erg treffend. Als je naar boven wil wandelen zie je een reeks foto's waar Isabelle Huppert op te zien is. Een goede Franse actrice: met de kleinste verandering in haar gezicht geeft ze de kijker een totaal andere foto.

Douglas Gordon, Self-Portrait of You + Me (Simone Signoret), 2008

 

En zo blijft het voortgaan: werken van Jean-Michel Basquiat, een kunstenaar die ik voordien niet kende en ondertussen overleden is. Héél erg goed, en ook een beetje grappig. Twee grote zwarte vlakken van Richard Serra (eens iets anders dan zijn gigantische platen), nog meer straffe kost van Douglas Gordon (foto's waar stukken uit gebrand zijn) en natuurlijk ontbreekt Christian Boltanski niet. Die laatste maakte vorig jaar op de Biënnale van Venetië zo'n indruk op me dat ik zijn naam niet snel zal vergeten. Ook in De Pont in Tilburg zag ik al iets fantastisch van hem!

Andres Serrano, America, Boy Scout of America, 2003

Wat ik ook nog heel goed vond, waren een reeks foto's van Andres Serrano. Een echte Amerikaan die echte Amerikanen fotografeert. Je maakt meteen een oordeel, zonder dat je het als kijker echt beseft. En eens dat dat besef er is, wordt het werk alleen maar sterker. Ik stelde vast dat ik in een jongetje met op zijn hemd Boy Scouts of America meteen een vleesetende, milieuvervuilende voetbalfan zag. Ai!

Echt een heerlijk museum met een pracht van een collectie. Volgend jaar, wanneer ik - hopelijk - weer in Avignon ben, ga ik er terug naartoe. En als ik echt héél weinig tijd heb, koop ik gewoon de catalogus: zo'n mooi boek!