Een tiental katten of duizenden vliegen

De foto Dali Anatomicus uit 1948 waarop Fabre zijn performance 'Ik wil vannacht Fred Astaire zijn'  inspireerde.

De foto Dali Anatomicus uit 1948 waarop Fabre zijn performance 'Ik wil vannacht Fred Astaire zijn'  inspireerde.

Rond al de heisa die er momenteel heerst in het kleine, opeens extreem-diervriendelijke Antwerpen, wil ik graag ook een ander kunstwerk in de schijnwerpers zetten. 

Jan Fabre gooide gisteren enkele katten in de lucht voor de film Doctor Fabre will cure you. Deze film focust op performances van de kunstenaar in de jaren '70. Dat lokte een heleboel negatieve reacties uit. De beestjes hadden inderdaad een landingsmatras mogen hebben, in die protest-opmerking kan ik me wel vinden, maar hebben deze katten echt een trauma opgelopen? Ik denk van niet. Trouwens, als je op YouTube zoekt naar 'throwing cats' krijg je een ontzettend uitgebreid gamma aan filmpjes. Daar reageert men niet zo onbeleefd en gewelddadig op (neem maar eens een kijkje op het Facebookprofiel van Fabre, wat men daar schrijft, getuigt van een ongeziene brutaliteit).

A Thousand Years (1990), Damien Hirst

A Thousand Years (1990), Damien Hirst

Als ik denk aan de relatie dier-kunst-mens, dan denk ik meteen aan een installatie van Damien Hirst die ik in april zag in Tate Modern. Daar heb ik toen ook over geblogd. Een koeienkop, een elektrische-schok-machine en een kast vol larven bevinden zich alle drie in een glazen kooi. Terwijl de toeschouwer voorbij wandelt, ziet hij uit de larvenkolf zwarte vliegen komen, die eten van het gevilde koeienhoofd en sterven door toedoen van een elektrische schok. Ja, je ziet de geboorte, het leven en het sterven van een insect. Toch, op één of andere manier vinden mensen een vlieg zien sterven minder erg dan een kat die in de lucht gooit en miauwt. In Tate liepen veel mensen gewoon rustig voorbij. Is het omdat vliegen geen angstkreten uitslaan? Of omdat we zelf ook wel eens een vlieg kwaad doen?

Dit hele gedoe is dan ook niets meer dan gedoe. Kunst is wat het is en dat zal altijd mensen op hun tenen trappen. Dat is ook vaak de bedoeling. Gelukkig! Overigens ben ik er zeker van dat, wanneer de film met de vliegende poezen verschijnt, er een heleboel mensen hun mening zullen herzien. Want zeg nu zelf, op de foto hierboven staan die katten toch ook heel leuk...