Girlpower op Ithaka Leuven

Ithaka23, Beeldende kunstenfestival
Vital Decosterstraat 102, 
maandag 23 maart > zondag 29 maart
openingsuren: weekdagen 16u-23u30, weekend 12u-18u

De Leuvense Overkoepelende KringOrganisatie (LOKO) organiseert jaarlijks het beeldende kunstenfestival Ithaka. Voor de drieëntwintigste editie kozen ze het leegstaande Instituut voor land- en waterbeheer als tentoonstellingsruimte. Vijftien jonge kunstenaars tonen daar hun werk, gaande van installaties tot schilderkunst en fotografie. Ithaka geeft met haar back-to-basics-attitude aan dat creativiteit en lef aan de basis liggen van een goed kunstwerk. Bij deze kunstenaars geen al te dure materialen of geavanceerde technieken, wel eerlijk en overtuigend werk. Hieronder de focus op twee werken die bijzondere methodologische gelijkenissen in zich dragen, maar ik raad ook aan Uit het niets van Korneel Boeve en het werk van Nadia Randriamorasata goed te bekijken.

Twee vrouwelijke kunstenaars, Karen Vantvelt en Margot De Clerck, kiezen voor een woordenwisseling met het publiek als basis van hun kunstwerk. Ze tonen beiden hoe een kunstwerk tot stand komt en evolueert: hun werk is niet vaststaand en nog minder 'af'.

107fecc5ae21ec0d1e8e5973f66ff8ec.jpg

Karen Vantvelt toont met Zit de waarheid in een plastiekske? een verzameling van vierkante stenen in plastieken zakjes. Vantvelt was vorig jaar aanwezig op Ithaka22 en bewerkte daar met pleister en pigment vierkante straatstenen. Die stenen, basis van haar vorige werk, vormen nu een stap in de creatie van een nieuw. Ze vraagt aan bezoekers de stenen te ruilen voor een woord. Materie en woorden zijn immers zo in overvloed aanwezig, dat in die massa de betekenis verloren kan gaan. Door bewust het ene voor het andere te ruilen, krijgen beide misschien toch een waarde, stelt de kunstenares. Gelijk heeft ze. Ik ruilde steen nummer 99 voor het woord Brussel, omdat ik vond dat dezelfde gehavende sfeer rond het object als rond onze hoofdstad hing. Wanneer ik nu naar mijn vrolijk mee naar huis gesleurde steen kijk, zie ik ook Brussel. Voor mij gaat haar werk over titels geven. De betiteling van een kunstwerk is een essentieel element van dat kunstwerk. Ze verandert onze interpretatie, of we nu willen of niet. Woorden zijn immers erg krachtig, soms krachtiger dan vormen.

Het Bureau voor onderzoek naar monumenten van Leopold II in de publieke ruimte van kunstenares Margot De Clerck betrekt de toeschouwer op een andere manier. Het gaat hier over een bevraging, niet over een ruil. De Clerck zag Ithaka23 als kans om gedachten te wisselen over de standbeelden van Leopold II en hun plaats in onze samenleving. Zelf was ze verontwaardigd bij het zien van een beeld van de koning-massamoordenaar in Brussel, wat haar 'triggerde' om er verder over na te denken. De performance schept de mogelijkheid om nadien verder te werken rond hetzelfde thema, maar houdt niet per se een verplichting in. Op die manier geeft de kunstenares een eerlijke inkijk in haar werkproces. Ze zit er nog tot zondag en stelt scherpe vragen op een sympathieke manier. Ik denk er nog steeds over na, en zo heb ik het graag: goede kunst brengt niet alleen emoties teweeg, maar ook gedachten.
Bedankt Ithaka23, en tot volgend jaar.