Jordaens en de antieken

Jordaens en de antieken
Brussel: Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België
12.10 2012 > 27.01 2013

De pointillistische letters die overal in de lay-out van de tentoonstelling terug- komen, zijn zo ontzettend fout!

De pointillistische letters die overal in de
lay-out van de tentoonstelling terug-
komen, zijn zo ontzettend fout!

In de put van het K.M.S.K.B. hangen voor de komende paar maanden enkele schitterende werken van Jacob Jordaens. Jordaens was net als Rubens een leerling van Adam Van Noort. Van die twee zijn ook imposante doeken te zien. De drie barokschilders hebben elk hun sterktes en zwaktes. Jordaens leek me wat experimenteler, maar ook minder bedreven in het schilderen van lichamen dan Rubens. En zowel Jordaens als Rubens  hebben in gedurfdheid hun meester overtroffen.

Van Jordaens kende ik De koning drinkt. En dat is nu net de Jordaens die in deze tentoonstelling niet aan bod komt. Hier concentreren zijn werken zich niet op het volkse, maar op het verleden, de Klassieke Oudheid, verhalen van beroemde schrijvers en mythen over de goden... Als studente Latijn is het natuurlijk erg leuk om de verhalen die we jaar na jaar te horen krijgen, afgebeeld te zien. Een Sybille, bijvoorbeeld, doet me altijd terugdenken aan de Aeneis van Vergilius. Diana die zich wast aan een bronnetje, midden in een bos, brengt me weer terug naar Ovidius' verhaal over Actaeon.

En toch, tegen het eind van de tentoonstelling, vervelen al die volslanke vrouwen, idyllische taferelen en Griekse gewaden. Het ligt niet alleen aan de ononderbroken stroom van dezelfde soort beelden, maar ook aan de ophanging. Deze schilderijen zijn niet gemaakt om onder de grond te stoppen, maar om op te hangen  een grote zaal met hoge vensters en parketvloeren. En natuurlijk daglicht!