Musée Jacquemart-André

Musée Jacquemart-André
Boulevard Haussmann 158, 75008 Paris

In het boek La Parisienne van Inès de La Fressange staat dit museum vermeld als geheim wapen om je vriendinnen mee te verrassen. De tearoom die erbij hoort is volgens haar een plek 'où on oublie de ne pas toucher': De taartjes zijn er overheerlijk. Ik geef haar graag gelijk! Na een wandeling op de Boulevard Haussman met m'n mama kwamen we aan bij dit - relatief onbekende - museum. Er stond een hele rij voor ticketjes en nog een hele rij voor het museumcafé. Toch niet zo'n topgeheim dus.

Ik had geen idee hoe de zalen er zouden uitzien en wat voor soort kunst er zou hangen. Elke nieuwe ruimte was dus een verrassing en dat maakte het heel fijn. Daarom kies ik er ook voor om dit museum niet even uitvoerig te bespreken als ik bij een ander zou doen. Ik neem er twee kunstwerken uit die voor mij een absoluut hoogtepunt waren, maar verder niets verklappen.

Saint Georges terrassant le dragon
Paolo Uccello, (Firenze, 1397 - Firenze, 1475)

Het eerste is een werk van de Italiaan Paolo Uccello. Het deed me denken aan de ridderromans Walewein (midden 13e eeuw) en Karel ende Elegast (rond 1270). Allebei verhalen waarin fantasie een grote rol speelt en magische wezens talrijk aanwezig zijn. Dit schilderij van Sint Joris en de draak dateert van een latere periode, maar toch vind je hierin datzelfde geloof in onaardse wezens terug. Ik vond het bovendien ook gewoon mooi geschilderd. Kijk naar de lieve schoentjes van de jonkvrouw en de witte paardenstaart, de krullende staart van de draak en de schattige boompjes op de achtergrond.

Vierge à l'enfant, Giovanni Bellini, (Venetië, 1430 - Venetië, 1506)

Het tweede werk is er één van Bellini, ook een Italiaan. Vierge à l'enfant, Maria met kind dus, verbaasde me qua kleurenpalet, compositie en stijl. Het zijn kleuren die ik nog niet vaak samen heb gezien, maar 't is wel enorm geslaagd. Ze versterken elkaar en zorgen ook voor een mooie harmonie in het schilderij. Ook de bijna-symmetrische compositie is goed uitgewerkt: hier en daar is er een detail (kijk bijvoorbeeld naar de boom links-midden)  dat ervoor zorgt dat het niet saai oogt. En dan de stijl... Het heeft iets ongewoon hedendaags over zich. Ik kan het niet anders verwoorden dan dat het een werk is dat over alle tijdgrenzen lijkt heen te vliegen. Ik vind het prachtig, word er rustig van en ben blij dat ik Bellini ontdekt heb. Ik zocht reeds enkele andere werken van hem op en die waren ook allemaal zo aandoenlijk.

Musée Jacquemart-André verbergt nog meer schatten van kunstwerken. Ben je al benieuwd?