Out of grace, dag 4

 Out of grace
 
Kunstenfestival Playground
 
Museum M, zaal 8-11
 
L. Vanderkelenstraat 28, 3000 Leuven
 
11 november, 15u00-17u12

foto.jpg

Vandaag focus ik op wat er te zien is. Twee schilderijen, originele toevoegingen van Lynda Gaudreau en de musées imaginaires van de performers.

Laten we beginnen met Stilleven met kreeft van Bernaert de Bridt. De kreeft, die van zijn dure zilveren plateau afgevallen is (of zou hij nog leven?) staat centraal. Dat kan ook moeilijk anders. Intuïtief is onze aandacht altijd getrokken door rood! Maar wat misschien nog interessanter is, is de diepere boodschap die verscholen zit in schilderijen als deze. Een citroen bijvoorbeeld is een metafoor voor mensen die er vanbuiten mooi uitzien, maar vanbinnen zuur zijn. Dure voorwerpen wijzen ons op onze materialistische kantjes en kreeften worden levend gekookt: is dat niet uitermate wreed?

Een ander bijzonder schilderij is dat van David de Coninck. Hij schilderde Aanvallende honden. Op zich is dat onderwerp niet zo uitzonderlijk origineel, maar dat van de tweede hond enkel zijn kop te zien is, vond ik wel gedurfd. Jammer genoeg vind ik er geen goede afbeelding van, en kan ik het jullie dus ook niet laten zien.

Lynda zelf heeft ook wat aanpassingen gedaan in de tentoonstelling. Tussen de porseleinen bordjes (die op één plek omgekeerd liggen) heeft ze haar eigen banale mokken geplaatst. Op de schouw staat dan weer een oscarbeeldje. De dansers zelf laten ook wat zien. Ze maken hun eigen musée imaginaire. Een verzameling van tekeningen van bezoekers, afbeeldingen van de kunstwerken in de zaal (zie vorige blog) en eigen foto's en voorwerpen. Er is een danseres die in dialoog gaat met de porseleinen koppen door er afbeeldingen van te verscheuren, een andere danser legt allerlei prenten op een rechte lijn. Zo creëren ze iets dat niet veranderlijk is in een ruimte die normaal erg statisch is. Leuk om te zien! Heel dit project is eigenlijk heel grappig. Er bezoekers die gilletjes slaken omdat ze verschoten en danseressen die de Nederlandse uitlegteksten op de muur voorlezen in een heel vreemd Nederlands. Alsof ik een Deense tekst zou voorlezen.

Er is een danser die af en toe eens door het raam naast me komt kijken om te zien waar ik mee bezig ben. Een andere staat naast me om een klein stukje blog te lezen. Maar het allergrappigste is een danseres die van elke bezoeker een portret maakt, hoewel ze geen echt tekentalent is... Hun bewegingen, ideeën en interacties zijn allemaal fris, jong en verrassend. En verrassingen zijn zalig!