Work

Work
 
Simon Gush
 
Michael Stevenson Gallery 
 
160 Sir Lowry Road, Woodstock, Cape Town

Een tentoonstelling met de titel Work is niet meteen aantrekkelijk wanneer je op vakantie bent. Toch had ze een heerlijk effect tijdens ons bezoek aan de Michael Stevenson Gallery in Kaapstad. In de opkomende wijk Woodstock liggen enkele pareltjes van galerieën verstopt.

Als jonge Zuid-Afrikaanse kunstenaar die onder andere in Gent aan het Hoger Instituut Voor Schone Kunsten gestudeerd heeft, had Simon Gush het ideale profiel voor ons, een Belgische familie van vier. Hij brengt een mooie mengeling van 'zeggen waar het op staat' en een uitgediept concept, van Zuid-Afrikaans en Europees.

In de hele galerie zijn een tiental van zijn werken te zien. De zin '8 hours for work, 8 hours for sleep, 8 hours for what we will' is de rode draad voor zes posters. Daarop speelt hij met de getallen, waarbij je je instinctief afvraagt wat het ideale schema zou zijn. In een volgende installatie zien we time offspare time en free time. Dit zijn geen synoniemen, integendeel, deze drie termen dragen belangrijke verschillen in zich. Time off impliceert dat er daarna weer "time on" is: het is slechts een pauze tussen het werken door. Spare time zegt dat er tijd over is, terwijl free time pas echt zegt dat je kan doen wat je wil.

Before The Work Stopped (1 & 2), detail
 © 2013, STEVENSON

Er hangt ook een tv-scherm waarop de films After the work had stopped (in zes delen) en Sunday Light spelen. Vooral die laatste was intrigerend. Het is een verzameling beelden van Johannesburg op een zondagochtend. Ik had al wel gehoord dat de mentaliteit in Johannesburg volledig anders is: men denkt daar enkel aan werk en geld. Dat Simon Gush juist die plek kiest om de doodsheid van zondag -rustdag- te illustreren was een bevestiging van mijn vermoedens. Zeker zal ik het nochtans nooit weten, want ons bezoek aan Joburg is gepland op een donderdag.

Gush stelt een belangrijke vraag voor een toekomstig student geschiedenis. En ja, ik heb het over mezelf. Wanneer men me vraagt 'wat ik precies met geschiedenis wil worden', kan ik geen sluitend antwoord geven. Nogal wat mensen vinden dat bizar. Simon Gush toont nu net dat men vaak te gefixeerd is op het (al dan niet toekomstig) beroep van een persoon. Mijn identiteit ligt dan ook niet in het soort job dat ik later zal uitoefenen, maar in mijn keuze om geschiedenis te gaan studeren.

En nog een uitsmijter: Simon Gush stond in 2010 in het SMAK in Gent. Heeft iemand zijn werk daar toen gezien? Anders kan je een kijkje nemen in La Maison Rouge in Parijs. Voor de tentoonstelling My Joburg is ook werk van hem geselecteerd. Loopt nog tot 22 september 2013...