Speak!

Speak!
Sanja Mitrovic / Stand Up Tall Productions
STUK Soetezaal / 17 oktober 2013
STUK, Naamsestraat 96, 3000 Leuven

Twee acteurs nemen het in acht thematische rondes tegen elkaar op. Ze vechten om de stem van de kijker. Die heeft een klein wit bakje met knopjes waarbij 1 'vrouw' is en 2 'man'. Na elke ronde kan er gestemd worden en worden de resultaten getoond. De verliezer bindt dan een sjerp rond de borst van de winnaar. En op het einde mag enkel de winnaar van het hele spel applaus in ontvangst nemen. Nogal hard, niet? Net als reality tv!

"There must be a sustained effort to listen to each other; to learn from each other; to respect one another; and to seek common ground." (Barack Obama "A New Beginning", Major Reception Hall, Cairo University, Egypte, 4 juni 2009)

Dit citaat uit Barack Obamas speech wordt in de inleiding aangehaald. Het illustreert mooi waar de voorstelling inhoudelijk om draait. 'We must listen! ' is volgens mij even belangrijk als 'We must speak! '. De rondes hebben telkens een bepaald thema; mensenrechten, oorlog, hoop, etc. Dan wordt duidelijk dat vele politici toch hetzelfde willen en zeggen. Adolf Hitler vraagt moed, maar Churchill ook. Obama strijdt voor mensenrechten, Gandhi ook. Mitrovic kiest bewust voor passages zonder zware politieke statements, het zijn passe-partouts voor elke ideologische strekking. 

Retorisch talent is goud waard, maar er komt veel meer bij kijken dan we denken. Handgebaren, mimiek, goede tekst, intonatie, dynamiek... Ga zo maar verder. In feite is dit zelfs minder een spel van woorden dan van daden. Toen de vrouw na een bepaalde ronde even knipoogde naar het publiek, kreeg ze 63% van de stemmen. Enkele kleine foutjes van de man maakten hem een pak sympathieker. En wanneer hij het publiek persoonlijk aansprak, gaf hem dat een grote overwinning. Naast een boeiende theatervoorstelling is het dus evengoed een sociologisch experiment.

 © Stand Up Tall Productions

9 november spelen ze in Mechelen, daarna nog op tournee in Nederland.  Ik zou zelf best nog eens willen gaan. Gewoon om te kijken wat er verandert! Zou ze die knipoog nog eens doen? Maakt hij dezelfde kleine foutjes? Want Speechen is acteren, maar bij acteren hoort toch ook spontanteit?