We Are Still Watching

We Are Still Watching
Ivana Müller
 
STUK Studio / 26 september 2013
 
STUK, Naamsestraat 96, 3000 Leuven

Een voorstelling zonder acteurs: is dat dan nog een voorstelling? Ivana Müller tast bij deze 'show' de grenzen van het theater af. Een plezierige ervaring die je ook nog eens doet nadenken. Waarom zijn we hier nog, nu er geen acteurs zijn? Waarom komen we naar een theatervoorstelling? Wie is die persoon naast me in de zaal?

We bevinden ons in een kleine, knusse zaal. Er staan twee rijen stoelen in een vierkante formatie opgesteld. Elke stoel heeft een nummer, de mijne was nr. 52, en ik had het geluk dat ik een bakje had met twee scripts. Scripts domineren de ganse voorstelling: door die voor te lezen - als op een echte tekstrepetitie - wordt elk lid van het publiek ook acteur. "Participatief theater" klinkt misschien kinderachtig of gehypet, maar We Are Still Watching bewijst dat het ook gewoon goed kan zijn.

Afbeelding 8.png

De tekst zelf is goed. Het begint met 'I feel uncomfortable reading in front of a public' en 'Everybody is watching me'. Elk personage is anders. Er is een nudist bij, een weet-het-al en één die dolgraag een revolutie wil starten.
 'I wonder if there is a hidden camera filming us', zegt één van de personages opeens. Ik zie iedereen naar boven kijken. Zelf zie ik geen camera: we zijn enkel onder ons, "the script readers on the 26st of September 2013". Stilaan vormen we een groep. 'We could come together again on the 26st of September 2023 in the stadspark', stelt één van de personages voor. 'To do what?' En de tekst gaat verder.

Op het eind van de voorstelling heeft iedereen een script. Allen tesamen vormen we een koor, en lezen we - met metronoom - een stuk tekst voor. Opeens is het gedaan. Boum boum boum. Gedaan. Jammer. En dan weet je dat het goed was.